قد و قواره اش، صورت بدون مویش، صدای بچه گانه اش، همه چیز جور بود؛
همان طور که عراقی ها می خواستند.
ازش پرسیدند: قبل از اینکه بیایی جنگ چیکار می کردی؟
گفت: درس می خوندم.
گفتند: کی تو رو به زور فرستاده جبهه؟
گفت: چی دارید میگید؟! قبول نمی کردند بیام جبهه؛ خودم به زور اومدم؛ با گریه و التماس.
گفتند: اگر صدام آزادت کنه، چیکار می کنی؟
گفت: ما رهبر داریم؛ هر چی رهبرمون بگه.
فقط همین دو تا سؤال را پرسیده بودند که یک نفر گفت:کات!
با جواب هایش نقشه ی عراقی ها را به آب داد.
طبقه بندی: تلنگر،
برچسب ها: عراقی ها، دوربین، مصاحبه، جنگ، زور، رهبر، گریه، التماس، نقشه، دانش آموز، آسمان مال آنهاست،
داغ کن:
سال نو همتون مبارک و امیدوارم بهترین ایم را سپری کنید....
چندی بود که گرفتاریهای زمانه به سرم هجوم آورده بود و کمی از محیط وب نویسی دور بودم....
سال 90 با تمام شادیها و غمهایش سپری شد و سالی جدید با هزاران آمال و آرزو فرا رسید...
برای من سال 90 سالی پر فراز و نشیب بود..
از فوت مادرم و شهادت 2 تن از دوستانم گرفته تا سفرهای متعدد کاری به شمال و جنوب کشور و ... خیلی از حوادث دیگر... به هر حال آمده ام که بگویم همچنان ایستاده ام ....
در نهایت این پست خودم را با جمله ای از شهید اهل قلم سید مرتضی آوینی به سر انجام می رسانم :
نکند ما رفته رفته غایات و آرمانهای نخستین خود را فراموش کنیم و تسلیم مقتضیات شویم..
برچسب ها: غایات، آرمانها، شهادت، دوستان، مادرم، سفرها،
داغ کن:
به نام خدا
می خواهم بگویم که این جنگ یک گنج است .آیا خواهیم توانست این گنج را استخراج کنیم یا نه ؟
این هنر ماست که بتوانیم استخراج کنیم ، امام سجاد (سلام الله علیه) توانست همان چند ساعت جنگ عاشورا ارا استخراج کند. امام باقر (سلام الله علیه) و ائمه بعد از ایشان استخراج کردند و آن چنان این چشمه جوشان را جاری نمودند که هنوز هم جاری است و همیشه در زندگی مردم منشاء خیر بوده ، همیشه بیدار کرده ، همیشه درس داده و یاد داده که چه کار باید کرد ، الان هم همینطور است. (1)
1) مقام معظم رهبری در دیدار با مسئولان ، نویسندگان و هنرمندان دفتر هنر و ادبیات مقاومت حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی 25/04/1370
طبقه بندی: گوهر ناب (سخنان بزرگان)...،
برچسب ها: جنگ، گنج، هنر، امام سجاد، امام باقر، ائمه، استخراج، بیدار، سازمان تبلیغات اسلامی، دفتر هنر و ادبیات مقاومت، منشا خیر،
داغ کن:
به یاد قدیمها (به نام الله پاسدار حرمت خون شهدا)
در مورد چرائی جنگ و آغاز تجاوز همه جانبه غرب و شرق به ایران سخن بسیار گفته شده که در آغاز سخنم برای پرهیز از اطاله کلامم به مختصری از تاریخچه روابط سیاسی - نظامی ایران و عراق خواهم پرداخت .عراق قبل از تاسیس امپراطوری ایران بخشی از خاک ایران بود و خاندان آق قویونلو بر آن حکمروائی می کرده است..
عراق سالها بعد ،پس از پیروزی امپراطوری عثمانی از ایران جدا شده و طبق قرارداد آماسیه در 1555 م به همراه ارمنستان و گرجستان غربی به عثمانی ها واگذار شد.(1)
تا سال 1937 م بارها قرارداهای مختلفی بین ایران و دولت عثمانی بر سر عراق بسته شد. پس از جنگ جهانی اول و شکست دولت عثمانی به موجب تصمیمات کنفرانس سان رمو در آوریل 1920 کشورهای عراق ، فلسطین ، اردن سهم انگلستان شد.(2) (3)
تا آن زمان اروند رود (همان شط العرب صدام) متعلق به ایران بوده و انگلیس با قول مساعد به اینکه حقوق آنجا را به رسمیت بشناسد از ایران خواست تا ایران سفارتخانه عراق در ایران را بازگشائی کند.
اما طبق قرارداد 1937 م با فشار دولت انگلیس به ایران حقوق ایران که تلاشی صد ساله برای احقاق آن صرف شده بود در اروند رود از میان رفت و در عهدنامه مذکور مالکیت تمامی اروند رود به عراق داده شد!!!
با گذشت 11 سال از این قرارداد و تغییرات اساسی در جامعه بین الملل ، در تاریخ 7 اردیبهشت 1348 م عهدنامه 1937 م را بی ارزش خوانده و لغو رسمی آن را اعلام کرد.
بدنبال لغو این قرارداد عراق به سازمان ملل شکایت کرده و بالاخره به نبرد خونین دو کشور در تاریخ 21بهمن 1352منجر شد.
در پی شکایت عراق یک هیئتی از طرف سازمان ملل به به بررسی درگیریهای مابین دو کشور می پردازد..
قرارداد الجزایر
در تاریخ6 مارس 1975م مصادف با 15اسفند 1353ش در جلسه سران اوپک در مذاکرات طولانی بین شاه ایران و صدام حسین (معاون رئیس جمهوری وقت عراق ) و میانجی گری رئیس جمهوری وقت الجزایر قرارداد معروف 1975 الجزائر بین دو کشور امضا می شود..(4)
منبع :
1) کتاب تاریخ دفاع مقدس-اسماعیل منصوری لاریجانی
2)کشورهای فاتح جنگ جهانی اول طبق معاهده سور10اوت1920م متصرفات وسیع امپراطوری عثمانی را در اروپا و غرب آسیا بین خود تقسیم کردند.
3) همان منبع
4)کتاب نگاه اجمالی به دفاع مقدس-عباس تیموری
طبقه بندی: مباحث و شبهات جنگ،
برچسب ها: چرائی جنگ، امپراطوری، عثمانی ها، خاندان آق قویونلو، حکمرانی، عراق، ایران، کنفرانس سان رمو، قرارداد آماسیه، اردن، فلسطین، شط العرب، اروند رود، انگلیس، عهدنامه1937، نبرد خونین، سازمان ملل، صدام حسین، سران اوپک، رئیس جمهور الجزائر،
داغ کن:
به نام الله پاسدار حرمت خون شهداء
با عرض سلام خدمت همه خوانندگان محترم این وبلاگ ؛
حدود 4 سالی هست که در حوزه وبلاگ نویسی مذهبی فعال بوده و تخصصا در حوزه جبهه و جنگ نیز بیش از یک سال می باشد که در وبلاگ 598 مطلب می نویسم...
تا امروز نظرم بر این بوده و هست که در حوزه دفاع مقدس نیز مانند بسیاری از حوزه های فرهنگی دیگر غفلت بسیار رخ داده است...
به دلیل گستردگی مباحث مربوط به این حوزه ، حقیر خودم را موظف کرده بودم تا در حد وسع و توانم به بخشی از این مقوله بزرگ بپردازم...
لذا در این مدت در وادی خاطرات و سیره عملی شهدا و وصیت نامه آنان مطلب می نوشتم (و صد البته عنایت و لطف شهدا نیز بسیارشامل حالم شده ) و احساس حقیر هم این است که بیان حماسه ها و ایثارها و سیره عملی شهدا به صورت احساسی (همان طور که در پستهای تلنگر این وبلاگ می خوانید) علاوه بر تاثیر بسیار در حقیر ،در مخاطبین این وبلاگ هم تاثیر گذار بوده است .. الحمدالله...
بیان لطیف حماسه ها و روح معنویت جنگ آن هم به صورت مختصر و کوتاه و تلنگری قطعا دارای تاثیرات بی نظیری بوده و هست ...
اما در این مدت با توجه به این که این وبلاگ توانسته مخاطبین خاص خودش را پیدا کند (به لطف خدا ) حس می کنم باید در یک حوزه دیگر ورود پیدا کنم و کمی هم از جنبه های عقلانی و چرائی های این حماسه عظیم سخن گفت . بحث شبهات مطرح شده در این حوزه که از زبان دشمنان این مرز و بوم خارج شده و گاها متاسفانه در بیان دوستان نیز مشاهده می شود ، باعث گردید که خودم را موظف بدانم در حد توان به این حوزه ورود پیدا کنم و به قول یکی از دوستان از لایه های پنهان جنگ مطلب درج کنم... انشالله..
امید است به فضل الهی و با عنایت شهداء و با کمک نظرات دوستان و خوانندگان این وبلاگ کوچک بتوانم گوشه ای از دیون خود را ادا نمایم.. انشاءلله...
منتظر نظرات دلگرم کننده شما دوستان گرامی خواهم بود...
حق یارتون...
طبقه بندی: دلنوشته،
برچسب ها: الله، پاسدار، مذهبی، 598، غفلت، دفاع مقدس، فرهنگی، گستردگی، سیره عملی شهدا، وصیت نامه، حماسه، تلنگر، الحمدالله، معنویت، تاثیرات، بی نظیر، غقلانی، متاسفانه، زبان، دشمنان، دوستان، فضل الهی، خوانندگان،
داغ کن:
آری برادر ! بار گرانی بر زمین مانده ست....