ما تا آخرایستاده ایم ...
دستنوشته های یه پونصد و نود و هشتی ...
آیا تحمیل جنگ توسط رژیم بعث عراق علیه ایران تنها به خاطر حل و فصل مسائل اروند رود (شط العرب) بود؟
الف) برقراری حاکمیت مطلق بر اروند رود:
این توضیحات جهت تکمیل مباحث پست قبلی بیان می گردد...
رهبران عراق بارها در سخنان خود خواستار برقراری حاکمیت مطلق آن کشور بر اروند رود شده بودند. وزیر امور خارجه عراق در نامه خود به دبیر کل سازمان ملل متحد در 21 سپتامبر 1980 تصریح کرده بود که دولت عراق در نظر دارد به موضع قبل از قرارداد 1975 (*)بازگردد و کنترل کامل شط العرب را در دست گیرد.(1)
صدام حسین نیز در سخنان خود در جلسه فوق العاده مجلس ملی عراق در 17 سپتامبر 1980 در این مورد گفته بود : من در برابر شما اعلام می کنم که موافقت نامه 6 مارس 1975 از نظر من کان لم یکن تلقی می شود بنابراین وضعیت حقوقی شط العرب باید به وضع قبل از مارس 1975 برگردد. این رودخانه با تمام حقوقی که از حاکمیت مطلق عراق بر آن ناشی می شود، جز تمامیت ارضی عراق است. همانطور که در سراسر تاریخ در نام و در واقعیت چنین بوده است.(2)
در پی اعلام این تصمیم ، دولت عراق به منظور بازگشت وضع اروند رود به دوره قبل از انعقاد عهدنامه مرزی و حسن همجواری سال 1975 اقدامات لازم را به عمل آورد. در این راستا مقامات بندری عراق به کارکنان خود در داخل و خارج ابلاغ کردند : راهنمائی کشتی ها ، صدور اجازه حرکت آنها ، و دریافت عوارض بندری باید تماما به دست عراقی ها انجام شود. این مقامات همچنین هماهنگی های لازم را با آژانس های بین المللی به عمل آوردند و از آنها درخواست کردند که صاحبان کشتی ها به کارکنان و خدمه کشتی های خود دستور دهند تا برای دریافت خدمات کشتی رانی فقط از راهنمایان عراقی کمک بخواهند و برای ورود به اروند رود و خروج از آن نیز از مقامات عارقی اجازه بگیرند و پرچم عراق را - حتی اگر مقصد آنها بنادر ایرانی باشد- بر فراز کشتی های خود برافرازند...
از آنجائی که دولت عراق برای تسلط حاکمیت مطلق بر اروند رود ناگزیر بود تا دو ساحل آن را در اختیار گیرد تا  این آب راه به صورت یک رودخانه داخلی عراق درآید.سعدون حمادی در نامه ای به سازمان ملل در این مورد می نویسد : به منظور حاکمیت مطلق عراق بر شط العرب که رودخانه ای ملی باشد و برای این که در موضعی باشیم که ما را قادر به اعمال حاکمیت مطلق سازد ، ناگزیریم که کرانه شرقی این آبراه را ... حفظ و تامین نمائیم ...(3)
دولت عراق آن قسمت از اراضی را که ادعا می کرد بر طبق موافقت نامه 1975 الجزیره باید به آن دولت مسترد می شد ، با توسل به زور به اشغال خود درآورد...
دولت عراق نیز در همان تاریخ اعلام کرد تمام اراضی را که ایران در بازگرداندن آن به موجب موافقت نامه الجزیره کوتاهی کرده است ، آزاد کرده است. البته ادعای عراق مبنی بر عدم استرداد این اراضی ، هیچ گونه مبنای قانونی نداشت و تنها از سیاست های توسعه طلبانه عراق بود ، زیرا در سال 1975 کمیته ای متشکل از نمایندگان ایران ، عراق و الجزیره با موافقت دولت عراق ، مرزهای زمینی بین دو کشور را ابتدا بر روی نقشه و سپس با نصب میله های مرزی بر روی زمین معین و مشخص کرده بودند. (4)
1) کتاب علل آغاز ، تداوم و پایان جنگ ص 11و12
2) کتاب آشنائی با جنگ، ج2 ، ص 12
3) کتاب علل آغاز ، تداوم و پایان جنگ ص 12 و 13
4) کتاب علل آغاز ، تداوم و پایان جنگ ص 12 و 13
*) در مورد این موافقتنامه در پست چرائی آغاز جنگ مفصلا توضیح داده ام.به آنجا مراجعه شود.




طبقه بندی: مباحث و شبهات جنگ، 
برچسب ها: حاکمیت، مطلق، وزیر امور خارجه، عراق، قرارداد، مجلس ملی، سپتامبر، کشتی رانی، اروند،  
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 21 خرداد 1391 توسط 598i | نظرات ()
درباره وبلاگ
گفتند از او چیزی نمانده ست جز راهی نیمه تمام ...
آری برادر ! بار گرانی بر زمین مانده ست....
» پست الکترونیک
» تماس با مدیر
» RSS
» ATOM
موضوعات
مطالب اخیر
آرشیو مطالب
نویسندگان
» . .
پیوند ها
نظر سنجی
» به نظر شما دلیل حمله عراق به ایران قرارداد الجزیره بود؟



پیوند های روزانه
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :